Jezuicki teatr szkolny stanowił integralny element programu nauczania, służył celom dydaktycznym, krzewił wiarę katolicką w formie unowocześnionej katechezy. Jednocześnie w toku rozwoju i reform wypracował szereg środków i rozwiązań, które stały się punktem odniesienia dla twórców otwartego w 1765 r. Teatru Narodowego w Warszawie.
